25 Σεπ 2012

Κεφάλαιο 7 συνέχεια


Η αίτηση του Μάρκου για μετάθεση στο εξωτερικό έγινε δεκτή. Να που τελικά του χρησίμεψε κάπου το πτυχίο αγγλικών. Η θητεία του στη Γαλλία ξεκινάει μέσα Ιουνίου, δηλαδή σε τρεις μήνες. Πρέπει ν’ αρχίσει να ετοιμάζει τα πράγματά τους. Αλλά πρώτα πρέπει να ετοιμαστεί ο ίδιος ψυχολογικά και να μιλήσει και στην Ιουλία. Δεν ήθελε να της μιλήσει πριν να βεβαιωθεί. Δεν είχε νόημα να αναστατώσει τη μικρή χωρίς λόγο.
Η Ιουλία ήταν ίσως στην πιο κατάλληλη ηλικία για μια μετάθεση. Δεν είχε κλείσει ακόμα τα τέσσερα. Ναι μεν είχε φίλους εδώ αλλά δεν είχε πάει ακόμα στο νηπιαγωγείο. Θα ξεκινούσε έξω. Αυτό ήταν καλό. Θα μάθαινε και τη γλώσσα. Σίγουρα δε θα δυσκολευόταν όσο ο ίδιος. Λένε βέβαια πως αν ξέρεις αγγλικά μαθαίνεις πιο εύκολα μια γλώσσα της ίδιας οικογένειας. Αλλά τα γαλλικά του φαινόταν πάντα δύσκολα. Κι αυτή η προφορά, σκέτος γλωσσοδέτης. Όσες φορές είχε πετύχει κάποια γαλλική ταινία στην τηλεόραση, δεν κατάφερνε να συγκεντρωθεί για να διαβάσει τους υπότιτλους. Αλλά τώρα δεν υπήρχε χώρος για αρνητικές σκέψεις. Θα πήγαιναν εκεί και θα προσπαθούσαν. Άλλωστε δεν ήταν απαραίτητη η γνώση των γαλλικών για τη δουλειά του. Αρκεί που ήξερε αγγλικά. Ήταν ώρα όμως να σκεφτεί πώς θα μιλούσε στην Ιουλία.

Η μικρή καθόταν στο σαλόνι κι έπαιζε μ’ ένα παζλ. Ο Μάρκος κάθισε δίπλα της.

-Πώς τα πας, μικρή μου; Βλέπω σχεδόν το ‘χεις μάθει απ’ έξω!
-Να το χαλάσω να το φτιάξουμε μαζί;
-Μα τώρα το τέλειωσες.
-Εγώ θα το χαλάσω. Ξέρεις να το φτιάχνεις;
-Δεν είμαι σίγουρος. Αν δε μπορώ θα με βοηθήσεις εσύ, εντάξει;
-Εντάξει.
Χωρίς ενδοιασμό, η Ιουλία χάλασε το παζλ που μόλις είχε συναρμολογήσει. Τις πριγκίπισσες. Ο Μάρκος βολεύτηκε καλύτερα στο χαλί για να φτιάξει το παζλ μαζί με την κόρη του. Όταν το είχε φέρει η Μαρία, για τα γενέθλια της Ιουλίας, ο Μάρκος τη βοηθούσε να το φτιάξει. Μετά η Ιουλία το έφτιαχνε μόνη της, κοιτώντας κατά διαστήματα την εικόνα. Τώρα θα μπορούσε να το φτιάξει και με κλειστά μάτια. Ο Μάρκος ξεκίνησε να συναρμολογεί τα κομμάτια αλλά η Ιουλία κάθε τόσο έβαζε τα γέλια και του έλεγε: «Μα, μπαμπά! Αυτό δεν μπαίνει εκεί!» Του έπαιρνε το κομμάτι απ’ τα χέρια και το τοποθετούσε με σίγουρες κινήσεις ακριβώς εκεί που έπρεπε να μπει.
-Νομίζω πως πρέπει να πάρουμε καινούριο παζλ, ε, Ιουλία;
-Να πάρουμε ένα που να έχει τα στρουμφάκια, μπαμπά. Αυτά που βλέπουμε στο παιδικό.

Η Ιουλία χάλασε και πάλι το παζλ και οι τρεις πριγκίπισσες έγιναν ένας σωρός από πολύχρωμα κομμάτια. Έπιασε το κουτί απ’ τον καναπέ και τα έβαλε όλα μέσα, σαν τακτική νοικοκυρά. Μεγάλωνε.

-Μπαμπά θες να ζωγραφίσουμε;
-Ναι, περίμενε να φέρω τους μαρκαδόρους και κόλλες.
Ο Μάρκος επέστρεψε με δύο άσπρες κόλλες και μια μολυβοθήκη με μαρκαδόρους. Η Ιουλία έπαιρνε κάθε τόσο άλλο μαρκαδόρο και τραβούσε γραμμές στην κόλλα της με σιγουριά, χωρίς να το σκέφτεται. Ο Μάρκος δεν ήξερε τι να φτιάξει. Κοιτούσε τη ζωγραφιά της Ιουλίας. Τα περισσότερα σχέδια δεν τα καταλάβαινε. Μετά διέκρινε κάτι που έμοιαζε με ανθρωπάκι. Από τα μακριά μαλλιά που του έφτιαχνε η Ιουλία, κατάλαβε ότι απεικόνιζε την ίδια. Ξεκίνησε κι ο Μάρκος να ζωγραφίζει. Πήρε τον κίτρινο μαρκαδόρο και ζωγράφισε ένα μεγάλο ήλιο. Θα του έλειπε ο ήλιος της Ελλάδας. Η ζέστη. Στη Γαλλία ο καιρός είναι πολύ διαφορετικός. Μουντός. Πού το ζεστό κλίμα της Μεσογείου. Εκεί τις περισσότερες μέρες βρέχει. Μέχρι και το καλοκαίρι η θερμοκρασία δύσκολα ξεπερνάει τους 25 βαθμούς.

Η Ιουλία άφησε κάτω το μαρκαδόρο.

-Κοίτα, μπαμπά. Τέλειωσα.
-Αλήθεια; Τι έφτιαξες;
-Τη θάλασσα και τα ψάρια.
-Μπράβο, μωρό μου. Εσύ είσαι αυτή που κολυμπάει;
-Ναι. Και χωρίς μπρατσάκια! Βλέπεις;
-Εγώ πού είμαι; Γιατί δεν κολυμπάω;
-Εσύ δεν ήθελες να κολυμπήσεις. Κάθεσαι έξω.
Τελικά αποφασίζει ότι το έργο της χρειάζεται λίγες ακόμα πινελιές και ξαναπιάνει ένα μαρκαδόρο. Ο Μάρκος εκμεταλλεύεται το χρόνο αυτό για να οργανώσει τις σκέψεις του. Μετράει τις λέξεις που θα πει, τις ζυγίζει. Δεν του είναι εύκολο. Αποφασίζει να δώσει παράταση στον εαυτό του και παίρνει τη μικρή να ετοιμαστούν. Θα πάνε να πάρουν καινούριο παζλ.
Στο δρόμο του έρχεται μια ιδέα. Να βρουν ένα παζλ-χάρτη. Να εξοικειωθεί η Ιουλία με την ιδέα των ταξιδιών. Θα της λέει ιστορίες για τις άλλες χώρες, αυτοσχέδια παραμύθια. Και μετά θα ‘ρθουν όλα πιο εύκολα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου